Ryga czeka na ciebie!

Dawna legenda głosi, że co roku z Dźwiny wynurza się karzeł i pyta: Czy Ryga już została zbudowana? Odpowiedź ponoć brzmi: Jeszcze nie. Bo gdyby ktoś odpowiedział, że Ryga już zbudowana, musiałaby utonąć w Dźwinie, ze wszystkimi domami i kamieniami. Ryga jest jednym z najzieleńszych miast w Europie, a architekci Ryskich ogrodów Georgs Kufalts i Andrejs Zeidaks założyli podstawy kultury parków kontynentalnej Europy. W1857 roku zrujnowano wały twierdzy Ryskiej, z nich wykonano obecnie położony nad brzegiem kanału Bastejkalns (Basztowa góra lub góra Muszli). Zazielenienia nad brzegiem kanału otaczającego Vecriga (Stara Ryga, czyli stare miasto) stały się zielonym symbolem Rygi. Wszystkie parki Rygi są postrzegane jako samodzielne dzieła sztuki, swoimi uprzątniętymi trawnikami, odpornymi na mróz, masywnymi klombami oraz wyszukanymi gatunkami drzew i krzewów.

RYGA, Stolica Łotewskiej Republiki znajduje się nad brzegiem Daugavy (Dźwina), przy jej ujściu do Zatoki Ryskiej. Podstawową cechę sylwetki Rygi stanowią trzy wysokie iglice nad linią nadbrzeża omywanego przez Dźwinę – wieże kościołów św.Piotra, św.Jakuba oraz Katedry Tumskiej. Na lewej stronie panoramy rolę elementu końcowego stanowi zachowany do naszych dni zamek zakonu Liwońskiego (1330 r.). Środkowy zarys panoramy stanowią wieże kościołów Matki Boskiej Bolesnej, św. Marii Magdaleny, Anglikańskiego, św. Jana oraz Reformatorów, budynek Ryskiego Instytutu Technicznego. Zarys Vecrigi (Starego miasta), charakteryzujący Rygę, stanowi wartość zabytkową – w 1997 roku Vecrīga została wniesiona na listę Dziedzictwa Kultury UNESCO. Dwa tysiące lat temu tereny te zamieszkiwali kursowie i libowie. W drugiej połowie XII wieku przybyli tutaj kupcy niemieccy i spodobał się im półwysep, który tworzyła wpadająca do Dźwiny rzeka Riga, Było to miejsce dogodne dla utworzenia osiedla. W kronikach Henryka Łotysza, w 1198 roku po raz pierwszy została wymieniona nazwa miejsca obecnej Rygi – tutaj w walce z libami Imanta wódz (Imanta) zabija biskupa krzyżowców niemieckich Bertholda. Biskup Albert I, który zastąpił poprzedniego, w 1201 roku jako centrum swojego biskupstwa wybiera właśnie Rygę. Rok ten uważany jako data założenia miasta. Miasto szybko rozkwitało. Tutaj osiedli niemieccy rzemieślnicy i kupcy. W1209 roku w pismach po raz pierwszy wymieniono nazwę kościoła św. Piotra, w 1211 roku po za terenem pierwszego niemieckiego osiedla zostały założone podstawy obecnego Tumu, a w 1225 roku wzniesiono kościół św. Jakuba. Podstawę dobrobytu miasta stanowił handel, w XIV gs. Ryga przekształca się w ważne miasto związku miast hanzeatyckich oraz centrum rzemieślnicze. Zmieniała się władza na Łotwie, zmieniali się gospodarze Rygi – panowali tutaj nie tylko Niemcy, lecz również Duńczycy, Polacy, Szwedzi, Rosjanie. W przeciągu wieków Ryga stała się jednym z najpiękniejszych miast Europy, zwaną często Małym Paryżem. Vecriga, zazielenienia wzdłuż kanału, zespół bulwarów otaczający stare miasto (projekt architektów Johana Daniela Felsko i Otto Dlce, 1856 rok), drewniana zabudowa Pardaugawy, Mezaparks, secesyjne kamieniczki, wielka ilość parków i ogrodów kształtują Rygę bardzo swoistą i ciekawą. Zaczynając od XIII – XVIII wieku, a nawet XIX w. większość mieszkańców Rygi byli prze- ważnie Niemcy i Łotysze. Tylko pod koniec XIX wieku i na początku XX wieku, dominującą narodowością w Rydze stali się Łotysze. Obecnie Ryga jest wielonarodowym miastem, ilość mieszkańców w którym Waha się w granicach 800.000.